Üç Artı Bir Yazarlar

YAZAR: ENEZY ÇİZER: ARHEZ AMTAF  EDİTÖR: EMBÈRİA AÈRİS SON OKUMA: HACEBAR  İlhaaaaaaam, neredeeeesin? Gel buraya! Gel kuçu kuçu! Yok, olmadı bu. Gel bili bili bili! Gel pisi pisi! Yavrum, gel bak sana ne vereceğim? Offff. Elma dersem çık armut dersem yine çık. Armuuut! Yok, armut deyince çıkması gerektiğini anlamadı galiba. Elmaa! Portakaal! Mandalinaa! Ananaas! Üzüüm! Enginaar! Patlıcaan! Hünkarbeğendiii! Hünkarbeğenmediii? Ramazan pidesiii! - Ramazan pidesi mi, nerede? Onu bana ver. Ramazan pidesiii! Pide Ramazanııı!! Ramazaan pidesi!! Höbele höbele hoppala. Sıcak sıcak Ramazan pidesi. Yumurtalı hem de. Yummmuşşşacık. Miss gibi kokuyor. Ver onu bana! Höbele höbele hop. Zıttırı vıttırı hey! - Tamam, sakin ol! İftara daha 3 saat var. 40 dakika kala annem beni pide almaya gönderir, iftarda yeriz. - Ben de gelebilir miyim pide almaya? Lütfeeeeeeeeeeeeeeeeen? - Tamam, tamam gel. Ama yolda dayanamayıp ucundan koparmak yok. Orucun bozulur. En büyük imtihan dönüş yolunda pid...

Yazar: HACEBAR Çizer: ARHEZ AMTAF  Editör: ENEZY Son okuma: ARHEZ AMTAF Aylardan Ramazan. Mübarek, hayırlı güzel bir ay. Ama eğer Hacivat iseniz tek kelime ile yorulacaksınız. Çünkü Karagöz açken acayip davranabilir. Bu yüzden bendeniz Hacivat sizin için faydalı bir liste hazırladım. 1:Karagöz'ü sabah erkenden uyandırın. Erken kalkmış bir Karagöz daha az delice davranır. Bunun için saat yedi buçukta yüzünüzü yıkayın ve Karagöz’ün evinin önüne geçip, “Yar bana bir eğliencee medet” diye bağırın. Bu işlemi yaparken Karagöz’ün de balkona çıkıp size karşılık verdiğini göreceksiniz. ‘Kafanda patlasın tencere’, ‘Ağzına girsin kertenkele’ gibi karşılıklarına aldırmayın ve balkondan üzerinize atlayana kadar sakin kalın. 2:Karagöz’e komik bilmeceler sorun ve saçma cevaplarına kesinlikle gülmeyin. Sabırla yeni sorular sorun ve kafasını karıştırın. Bu işlem size birkaç saat kazandırır. Sizde kendinize vakit ayırabilirsiniz. 3:İftar için hazırlanmaya başlayın ve Karagöz’ü de pide almaya gönderi...

Yazar: ARHEZ AMTAF  Editör: Embéria Aéris Çizer: HACEBAR Son Okuma: ENEZY "HAYIR!" diye çığlık attı Zarik. Ellerinin arasındaki şeyden akan kandan derisi kıpkırmızı olmuş, ölümle yüz yüze olan gelinciği kurtaramayacağını bildiği halde çırpınıp duruyordu.  Dağın zirvesinde, kuş uçmayan kervan geçmeyen bu yerde, bağırarak yardım aramanın faydası olmadığını bildiği halde, hıçkırıklarını bastırmaya çalışarak, bir umut yaşayacağını umduğu gelinciğin yarasını sarmak için bir şey arıyordu. Kimse yoktu. Sadece kendisi ve avuçlarının içinde, yaralı yatan gelincik vardı. Onu kurtarmak istiyordu ama nasıl yapacağını bilmiyordu.  Yarayı saracak herhangi bir şeyi yoktu. Olsa bile gelincik, saniyeler sonra ölecekti. Hiçbir işe yaramazdı.  Dizlerinin üstüne çöküp, çaresizce hıçkırmaya başladı. Gelinciğin, eskiden çok güzel sütlü kahve renginde olan derisi şimdi mat ve kırmızıydı. Zarik, keşke bir şey yapabilseydim diye düşündü.  Gelinciğe bakıp, eskiden yaşadıkları...

Dilverelaraskambayce Yazan: HACEBAR Editör: ENEZY Çizer: ARHEZ AMTAF   Hatmeyofannapitia, sözlüğün başından kalkamıyordu. Diğer insanlardan farklı değildi. Geçmişteki insanlar öyle üşengeçtiler ki "Tamam" kelimesini "Tmm" şeklinde söylerlerdi ardından "Tm" kelimesine türettiler ondan sonra "T" ve daha sonra dudaklarını oynatamayacak hale gelmişlerdi. Bu durumu engellemek isteyen Cengiz, yeni adı ile Cenbritasyokilasmo ,her kelimenin en az sekiz hece olması konusunda kanunlar çıkarmıştı.  " Anlamıyor tapikas uö   nede hacebare n   çip klastropasi kullan noberez mıyorsun ." Dedi Robbotokosovlenbo500. Hatmeyofannapitia'nın kişisel robotuydu. İnsanımsı bir hale bürünebilmek için kollarını iki yana sallamıştı.  "Dilverelaraskambayce dilini konuşmak istemiyorum. Ben Türkçeyi özledim," dedi Hatmeyofannapitia kalbinden geçen özlemi seslendirerek. Robbotokosovlenbo500'ün ne diyeceğini tahmin etmiş ve öyle cevap verebilmişti  ...

Yazar: ARHEZ AMTAF  Çizer: HACEBAR Editör: ENEZY                                                       Bir ip. Küflenmeye yüz tutmuş, eski ve tozlu bir ip. Tek dileği birinin onu bulup, bir şeye dönüştürmesi. İşe yarar bir şey olmak. Tek bir istek. Ama bu terk edilmiş, yarısı yıkılmış, tozlu, harabe bir evde... Sanırım mümkün değildi.  Oysa eskiden ne güzel bir evdi. İçi pırıl pırıl, tertemiz, çocukların bir o yana bir bu yana koşuşturduğu, bir zamanlar yemyeşil bir bahçesi olan, bir duvarı rengarenk, yumak yumak iplerle donatılmış, örgü örmeyi çok seven pırıl pırıl genç kadının eviydi. Ama sonra, bir aile ferdi hastalandı. Ve orada öldü... Artık o ev eskisi kadar mutlu, huzurlu bir ev değildi. Aksine, kavgalar artmış, ev halkının yaşama sevincinin, adeta bir balon gibi yavaş yavaş havası inmişti. Artık o evde yaşayamazlardı. ...